En toen, stond ik mijn plaats af op de tram. Ik was gelukkig…

Het is misschien een hele stomme titel. Maar eigenlijk was het gewoon zo. Ik kwam vrijdag thuis van mijn kot uit Mechelen en was dus onderweg naar Merksem. Het treintraject is echt te doen. Dat is meestal ontspannen reizen met een paar klasgenoten die ook die richting uit moeten. Het tram-gedeelte nadien is het stuk dat ik haat…

In volle spits zijn die trammen volgepakt met allemaal vermoeide mensen die ofwel van school, ofwel van hun werk komen en maar één ding willen: “zo snel mogelijk naar huis”.

Het hatelijkste bij die hatelijke gebeurtenis gebeurt wanneer je merkt dat je op een OUDE tram moet stappen… Lees als: al gedateerd in de jaren 70. Klein, vochtig en oud… om van de Oud-Nederlandse boodschappen nog maar te zwijgen:”Talmt niet wanneer u uitstapt.” Ja, zo’n trams rijden er nog rond in Antwerpen….

Ik kan niet tegen veel drukte en ik weet dat ik daar niet alleen in ben… maar ik neem wel altijd met respect de tram. Ik laat mensen eerst uitstappen voor ik instap en ik sta mijn plaats in de tram af aan ouderen of mensen die moeilijk te been zijn… Mijn hart brak toen ik een oud dametje op de tram zag stappen die wanhopig op zoek was naar een plek om te zitten… Helaas waren alle mogelijke zitplaatsen opgeëist door scholieren die twee haltes ver moesten en het duidelijk te ver vonden om te blijven staan… Elke keer er een plaats vrijkwam, maakte het dametje aanstalten om naar die plek te gaan en te gaan zitten, maar altijd sprong er net voor haar neus een scholier die ging zitten… Ik werd er zelf wanhopig van.

En toen nam ik het heft in eigen handen. Vanaf het moment dat er een plekje vrijkwam ben ik daar naartoe ‘gespurt’. Wie mij kent weet dat ‘gespurt’ best relatief is, maar in mijn ogen was het best snel. Ik heb mijn rugzak op die stoel gezet en het oude dametje gewenkt. Ik zei: “Mevrouw, komt u maar…”

Als je dan het gezicht van dat dametje breed ziet glimlachen en ze oprecht opgelucht is dat ze kan gaan zitten, dan krijg je echt een gelukzalig gevoel over je heen en besef je weer dat het hem echt in de kleine dingen zit….

Dus voor iedereen die eens een slechte dag heeft: sta eens een stoel af… Het maakt je instant gelukkig!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s